Η ΑΛΦΑΒΗΤΑ

Την άλφα βήτα μάθαινα από μικρό παιδάκι

Και τώρα που μεγάλωσα την κάνω τραγουδάκι

Αγάπη όποιος δεν ένοιωσε κι έρωντα δεν ηστάνθη

Τον έχει πλάσει ο Θεός μόνο να δίνει πάθη

Βάσανα η αγάπη σου μου έβαλε κυρά μου

Και μιαν ημέρα αν δε σε δω καίγεται η καρδιά μου

Γαζία στο περβόλι μου μια μέρα θα σε βάλω

Για να γροικώ τη μυρωδιά απ’ όπου κι αν προβάλω

Δέηση κάνω στο Θεό με δάκρυα στα μάθια

Γιατί μικρό μου την καρδιά την έκαμες κομμάτια

Έκρηξη σαν ηφαίστειο έκαμε η καρδιά μου

Όταν σε πρωτοαντίκρυσα στο δρόμο μου κυρά μου

Ζηλεύω που ’ναι τα πουλιά όλα ζευγαρωμένα

Στον ουρανό την άνοιξη και πολυαγαπημένα

Ηλεκτρισμό τα μάθια σου πετούν σαν με ξανοίγεις

Κι όλο το είναι μέσα μου πολύ το βασανίζεις

Θαυμάζω την υπομονή που κάνει το κορμί μου

Όταν σε δω να τριγυρνάς στο δρόμο μου μικρή μου

Ιδανική ’σαι κοπελιά για αγάπη στη ζωή μου

Και κάνω τάμα στο Θεό για να γενείς δική μου

Κυπαρισσάκι μου ψηλό χαρώ την ομορφιά σου

Ήθελα να ΄μουνα πουλί να κάτσω στα κλαδιά σου

Λαχτάρα έχω να σε δω στο δρόμο μου μωρό μου

Να ακούω την ανάσα σου εις το προσκέφαλό μου

Μες της νυχτιάς τη σιγαλιά που ο έρωντας φουντώνει

Σου αρέσει εσένα κούκλα μου για να κοιμάσαι μόνη

Νιάτα, ομορφιά και άρωμα σου έδωσε η φύσις

Και να τα εκμεταλλευτείς τα χρόνια που θα ζήσεις

Ξημέρωσε και φύγανε όλα τα όνειρά μου

Που σε κρατούσα ολονυχτίς σφιχτά στην αγκαλιά μου

Όαση κάνω στην καρδιά μωρό μου να σε βάλω

Και τη ζωή να ζήσουμε τα δυό μας ζάλο-ζάλο

Παλεύω με τον έρωντα που μου’δωσες μικρή μου

Και κάθε μέρα στη φωτιά καίγεται το κορμί μου

Ρεμβάζω φως μου σα σε δω και τρέμω μη φωνάξω

Τον έρωντα που μου’δωκες ρομάντζο θα τον γράψω

Σαΐτα κάνω τη καρδιά μικρό μου να στη πέψω

Γιατί σ’αγάπησα πιστά και μ’άφησες απ’έξω

Ταιριάζω όσα μου’λεγες τα κάνω ένα βιβλίο

Πως θα’μαστε εις τη ζωή μονάχα εμείς οι δύο

Υπέροχο ’ναι ν’ αγαπάς μα αν δεν σ’αγαπούνε

Όλες οι λύπες της ζωής εσένα ακολουθούνε

Φωτιά μ’ανάβεις στο κορμί μικρό μου και φουντώνω

Όταν περνάς σιγά-σιγά και εγώ σε καμαρώνω

Χιόνι θα γίνω στο βουνό να λιώνω λίγο-λίγο

Γιατί απ’την καρδούλα σου με έδιωξες να φύγω

Ψίχουλα την αγάπη σου μου έδωσες μωρό μου

Και δεν ελπίζω να βρεθείς μια μέρα στο πλευρό μου

Ωραία είναι ν’αγαπάς, μα ν’αγαπάς στ’αλήθεια

Γιατί μαχαίρι μπήχνεται καθημερινά στα στήθια

Από το Αλφα η ζωή στο Ωμέγα καταλήγει

Και περιμένει τη στιγμή να σηκωθεί να φύγει